Witaj w Beskid Niski - wiadomości, region, turystyka, zwiedzanie, mapa online

Beskid Niski.pl Mapa FAQ Wydarzenia Archiwum Dodaj news Kontakt
 

Menu serwisu
  • Strona główna
  • Ankiety
  • Archiwum newsów
  • AutoTheme
  • FAQ
  • Linki
  • Napisz do nas
  • Poleć nas
  • Szukaj w serwisie
  • Tematy
  • Top 10
  • Downloads

  • Polecane serwisy
    - Wysowa Zdrój
    - Rewasz
    - Podkarpacie
    - Rymanów Zdrój
    - Beskidy
    - Muzeum Zyndranowa
    - Woda dla zdrowia
    - Szlak Architektury Drewnianej w Małopolsce
    - Ptaki Karpat

    Mapa Beskid Niski
    Mapa Beskid Niski

    Beskid Niski mapa online

    RSS, Twitter
    Kanały RSS:
    - aktualności
    - Twitter

    Beskid Niski na Facebooku

    Dodaj do Google, czytnika Google

    KONFEDERACJA BARSKA NA TERENIE BESKIDU NISKIEGO

      




    Strona: 1/2


    ZAWIĄZANIE KONFEDERACJI W BARZE NA PODOLU

    Bezpośrednim bodźcem do zawiązania Konfederacji stały się wyniki jesiennego sejmu 1767 roku, który wbrew oczekiwaniom opozycji magnackiej nie doprowadził do zdetronizowania znienawidzonego króla „ciołka”- Stanisława Augusta Poniatowskiego, przywrócił natomiast m.in. pełne prawa obywatelskie innowiercom. Gwarantką przestrzegania tych postanowień miała być caryca Katarzyna II.

    Następnie w wyniku brutalnych działań posła rosyjskiego Repnina, aresztowano i wywieziono w głąb Rosji głośno protestującego biskupa Kajetana Sołtyka i kilku innych opozycjonistów.

    29 lutego 1768 roku w Barze, twierdzy na Podolu powstał zbrojny związek szlachty polskiej w obronie wiary katolickiej i niepodległości Rzeczypospolitej, skierowany przeciwko królowi Stanisławowi Augustowi Poniatowskiemu, znany jako konfederacja barska.

    Konfederacja generalna skierowana była przeciw różnowiercom, cesarzowej Rosji Katarzynie II i uległemu jej królowi Stanisławowi Augustowi Poniatowskiemu. Naczelne hasło konfederatów brzmiało "wiara i wolność", a w kwestiach ustrojowych połączyli się w ich szeregach konserwatyści z reformatorami. 21 czerwca 1768 roku ogłoszono w Krakowie pod przewodnictwem marszałka województwa krakowskiego, akt zawiązania konfederacji krakowskiej, na mocy której Ziemia Krakowska poparła program konfederacji barskiej. W 1768 roku konfederacja szybko rozprzestrzenia się na Małopolskę, Wielkopolskę i Ukrainę, w 1769 roku objęła Litwę.

    ZA WOLNOŚĆ I WIARĘ

    Na swych sztandarach wypisali konfederacji hasła narodowej niezawisłości, ale także zachowania uprzywilejowanej pozycji Kościoła rzymskokatolickiego i stanu szlacheckiego, a także detronizacji Poniatowskiego i oddanie tronu Wettinom.

    Pod sztandarami konfederacji stanęli zarówno magnaci, jak i masy szlachty, pełnej patriotyzmu i przywiązania do wiary ojców, ale często mającą znikomą świadomość polityczną. Przywództwo ruchu objął Józef Pułaski, obrany marszałkiem konfederacji, wśród czołowych działaczy byli Andrzej i Michał Krasińscy oraz Józef i Joachim Potoccy.

    Konfederacja z jednej strony n była ruchem patriotycznym, skierowanym przeciwko dominacji ościennego mocarstwa, z drugiej jednak strony opowiadał się za przestarzałymi instytucjami ustrojowymi, uniemożliwiającymi podźwigniecie się Polski z upadku uniezależnienie od obcej kurateli.

    Chełmoński obraz Pułaski pod Częstochową
    Pułaski pod Częstochową - Józef Chełmoński 1875

    Pierwotny podolski ośrodek konfederatów nie przetrwał długo. Siły były zbyt nierówne. Przeciwko 5 tys. szlacheckiej jazdy , słabo uzbrojonej i właściwie wcale nie wyszkolonej wojskowo, wystąpiły regularne wojska koronne i Rosjanie. 20 czerwca 1768 roku padł Bar, resztki konfederackiego wojska schroniły się za granica mołdawską, a na ukrainnych ziemiach Rzeczypospolitej wybuchły powstania chłopskie, tzw. Koliwszczyzna, ze słynną rzezią Humania.

    PRZEBIEG WALK KONFEDERACKICH

    W innych częściach Rzeczypospolitej zaczęły spontanicznie powstawać nowe ośrodki Konfederacji. Rozpoczęła się wojna partyzancka. W walkach z regularna armia konfederacka jazda, zle uzbrojona i niezdyscyplinowana ponosiła z reguły porażki. Ruch trwał mimo niepowodzeń, nowe nadzieje rozbudził wybuch wojny rosyjsko-tureckiej w październiku 1768 roku oraz wsparcie Francji, chętnie widzącej osłabienie rosyjskiego rywala. Stan liczebny konfederackich oddziałów nie przekraczał 10-20 tys. ludzi - łącznie przez ich szeregi przewinęło się około 200 tys. osób – ogromna część ówczesnej społeczności szlacheckiej. Znacznie przyśpieszył oto proces dojrzewania nowoczesnej polskiej świadomości narodowej. KONFEDERACJA BARSKA NA PODKARPACIU Bardzo ważnym centrum przygotowań powstańczych była Dukla. Do dukielskiego pałacu Jerzego Mniszcha zaglądali niemal wszyscy późniejsi przywódcy konfederaccy z terenu Małopolski.

    6 i 7 lipca 1768 roku odbył się na polach między Sieniawą a Rymanowem generalny zjazd szlachty sanockiej, który zgromadził około 6000 ludzi. Ogłoszono akt konfederacji ziemi sanockiej według aktu barskiego, a na marszałka wybrano Jakuba Ignacego Branickiego herbu Korwin, dziedzica Nowotańca, którego już wcześniejsze władze Konfederacji barskiej mianowały regimentarzem ziemi sanockiej i który – co najważniejsze – miał błogosławieństwo Dukli. Spod Sieniawy nowo wybrany marszałek ruszył w 1500 koni przez Krosno do Krakowa.

    Na czele swojego oddziału konfederatów przybył z odsieczą Krakowa. Po upadku miasta próbował dowodzić obroną Wawelu przed szturmem wojsk rosyjskich. 15 września jako generalny regimentarz partii małopolskiej wezwał szlachtę do wytrwania. Uszedł na Słowację (wówczas Górne Węgry), skąd nawiązał korespondencję z austriackim kanclerzem Wenzlem Antonem von Kaunitzem. Zmarł w roku 1768.

    Wiosną 1769, oddział konfederatów barskich, dowodzony przez Józefa Bierzyńskiego podjął nieudaną próbę opanowania zamku w Starej Lubowli, będącego w posiadaniu Kazimierza Poniatowskiego. Ten poprosił wówczas Austriaków o zajęcie starostwa spiskiego.

    Wszechobecność wojsk wroga utrudniała organizację i maksymalna liczba konfederatów walczących równocześnie wyniosła 20 000.

    KONFEDERACI BARSCY NA TERENIE BESKIDU NISKIEGO

    Na początku 1769 roku, po upadku Krakowa, jednym z głównych ośrodków ruchu stało się karpackie pogranicze, przede wszystkim tereny Beskidu Niskiego. Nie bez powodu: góry ułatwiały obronę, nie pozwalały przeciwnikowi wykorzystać przewagi liczebnej, a bliskość granicy państwowej gwarantowała dowóz zaopatrzenia i możliwość odwrotu w razie klęski. Łatwy był też kontakt z politycznymi władzami Konfederacji, tzw. Generalnością, od czasu gdy w styczniu 1770 roku przeniosła się ona z terytorium tureckiego do Preszowa, wówczas w granicach Austrii.

    W kwietniu 1769 r. w obozie warownym koło Barwinka skoncentrowały się oddziały ks. Jerzego Marcina Lubomirskiego, niefortunnego obrońcy Krakowa. Na zaproszenie księcia przybył Kazimierz Pułaski, mimo młodego wieku (dwadzieścia cztery lata) czołowy dowódca wojskowy Konfederacji, który uszedł z Podola na czele zaledwie kilkudziesięciu szabel. W Barwinku Lubomirski powierzył Pułaskiemu funkcje regimentarza krakowsko-sanockiego i sandomierskiego. Wydano uniwersał wzywający pod broń szlachtę Podkarpacia. Stąd też wybrano się przeciw rosyjskim oddziałom Jelczaninowa do bitwy pod Iwlą. W dniu 6 kwietnia 1769 na polach między Miejscem Piastowym, a Rogami koło Krosna miała miejsce bitwa konfederatów barskich z Moskalami.

    Oblężenie Zamku Lubomirskich w Rzeszowie trwało dwa dni (11-12 sierpnia 1769) i uczestniczyło w nim 3000 żołnierzy wyposażonych w kilka armat oraz 3 sotnie kozaków. Oblężenie i nieudaną "odsiecz" zorganizowaną przez konfederatów opisał w powieści Pobitne pod Rzeszowem Szczęsny Morawski.

    Zamek 12 sierpnia zajęli Rosjanie. 15 sierpnia 1769 roku, z rana, odbyła się przysięga Konfederatów barskich przed cudownym obrazem Matki Bożej Niepokalanej w Strzyżowie, w obecności Kazimierza Pułaskiego i Franciszka Trzecieskiego. (obraz ten, został zamieszczony na sztandarze konfederatów). Po Mszy udano się do Rzeszowa i stoczono bitwę pod Pobitnem.

    Dochodzi też do walk pod Lwowem i w sierpniu 1769 pod Leskiem, pod Hoszowem, (gdzie zostaje ranny 18 sierpnia 1769 Franciszek Ksawery Pułaski brat Kazimierza Pułaskiego), na Zamku w Odrzykoniu (tzw. Kamieńcem) koło Krosna, w Samoklęskach, w Dębowcu.

    Wówczas dowódcy konfederacji ulokowali się w Preszowie na Słowacji, a graniczny pas Beskidu Niskiego stał się dogodnym terenem dla działań partyzanckich konfederatów.




    Następna strona (2/2) Następna strona


    Content ©

    Serwis BeskidNiski.pl wykorzystuje technologie cookies (ciasteczek) m.in. w celach statystycznych (Google Analytics), reklamowych
    (Google AdSense, programy partnerskie) oraz w celu udostępnienia wtyczek społecznościowych (Facebook, Google+ czy Twitter).

    Korzystając z naszych stron wyrażasz akceptację na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki internetowej.
    Jeśli nie akceptujesz cookies wyłącz je w ustawieniach przeglądarki, w przeciwnym razie będą zapisywane w pamięci urządzenia.
    Zakres wykorzystywania plików cookies, ich kontrolę, dostęp i przechowywanie można określić w ustawieniach Państwa przeglądarki.

    NA SKRÓTY
    :

    Aktywny wypoczynek, rekreacja: Park linowy Krzywa, Przedszkole narciarskie Dimbo na Górze Parkowej, Krynica

    Atrakcje turystyczne: Mofeta,

    Uzdrowiska karpackie: Iwonicz-Zdrój, Krynica-Zdrój, Rymanów-Zdrój, Wysowa-Zdrój, Wapienne (w przygotowaniu)

    Miejscowości, dawne wsie: Bieliczna, Chyrowa, Ciechania, Grab, Huta Polańska, Jasiel, Kotań, Krempna, Nieznajowa, Olchowiec, Ożenna, Polany k/Krempnej, Radocyna, Świątkowa Mała, Świątkowa Wielka, Zdynia

    Fotogaleria: Radocyna, Nieznajowa, Parada w Krempnej, Lackowa, Magurskie przedwiośnie, Łysa Góra,

    Cerkwie: Wołowiec, Brunary, Śnietnica, Berest, Bieliczna, Chyrowa, Czarne k/Uścia, Czyrna, Hańczowa, Olchowiec, Polany, Polany k/Krynicy, Pielgrzymka, Piorunka, Przysłup, Radoszyce, Rzepedź, Skwirtne, Świątkowa Mała, Zabytkowe cerkwie w Jasielskim, Bogusza, Binczarowa, Królowa Górna,

    Beskid Niski: Mapa online, Pogoda, Informacja turystyczna, Magurski Park Narodowy, Rezerwaty przyrody, Współrzędne GPS, Turystyka winiarska,

    Magurski Park Narodowy: Środowisko, przyroda, fauna, Ośrodek Edukacyjny i Muzeum, Cennik opłat w MPN, Zwiedzanie Parku

    Szlaki tematyczne: Szlak Ikon, Szlak Naftowy, Szlak Architektury Drewnianej: Trasa Sanocko-Dukielska, Trasa Krynicko-Gorlicka,
    Rower: Beskidzkie Muzea,Na styku kultur, Piesze: Główny Szlak Beskidzki, Szymbark-Wysowa, Szlaki turystyczne

    Muzea, skanseny: Muzeum Marii Konopnickiej w Żarnowcu, Muzeum Podkarpackie, Skansen Naftowy w Bóbrce, Miasteczko Galicyjskie w Nowym Sączu, Sądecki Park Etnograficzny, Skansen Karpacka Troja, Muzeum Historyczne-Pałac w Dukli, Chyża łemkowska w Olchowcu, Skansen Etnograficzny w Sanoku, Replika rynku galicyjskiego w sanockim MBLMuzeum Rzemiosła w Krośnie

    Noclegi: Komańcza, Iwonicz Zdrój, Rymanów Zdrój, Dukla, Krempna, Wysowa, Gładyszów i okolice, Bazy namiotowe, Schroniska górskie

    Polecamy: Bogdańscy malarze z Jaślisk, Pustelnia św. Jana z Dukli, Jezioro Klimkówka, Konfederacja Barska

    Użytkownicy online:
    web counter 

    © 2004-2017 Serwis regionalny BeskidNiski.pl - Od Krynicy do Komańczy.

    Website engine code is © copyright by PHP-Nuke. PHP-Nuke is a free software released under the GNU/GPL.
    Tworzenie strony: 0.29 sekund